Zdania specjalistów o ziemniakach zmieniały się, podobnie jak i moda na nie. Uważano je za pożywienie w pełni zaspokajające nasze potrzeby, za skrobiowy wypełniacz, mogący jedynie przysporzyć dodatkowych kilogramów w talii czy w biodrach. W dzisiejszych czasach uważa się, że ziemniaki zawierają małą ilość białka, ale za to wysokiej jakości, ponadto dostarczają organizmowi witamin C, Bl i PP i stanowią doskonałe źródło potasu. Ziemniaki mają także niewielkie ilości żelaza, miedzi, cynku, kobaltu i manganu. Ze względu na obecność potasu ziemniaki często stosowane są w diecie osób z dolegliwościami nerek, jednak podaje się je wówczas niesolone. Medycyna ludowa zalecała sok z surowych ziemniaków gdy dokuczały wrzody żołądka i dwunastnicy. Ziemniaki pokrojone w plastry można też przykładać na oparzenia i ugryzienia owadów.

Ziemniaki mające zielone plamy bardzo często młode i kiełkujące należy wyrzucić bądź grubo obrać, ponieważ zawierają solaninę ? trujący alkaloid, który czasami może wywołać senność lub migrenę.

W Polsce najważniejszym mięsem jest wieprzowina. Mimo to, że nie jest zbyt zdrowa to odpowiednio przyrządzona jest przepyszna. W innych krajach częściej spotykanym mięsem na stołach jest baranina i wołowina. W ostatnich latach coraz popularniejszy staje się mięso z drobiu. Mięso z drobiu można piec, smażyć, gotować, podawać na ciepło czy na zimno. Jest to mięso tanie, a bardzo pyszne.

Rozprzestrzenianiu się ziemniaka początkowo sprzeciwiał się kościół, obawiając się, że mąka ziemniaczana wyprze pszenną i robione z takiej męki opłatki nie będą się nadawały do celów liturgicznych. Obawy jednak okazały się przedwczesne.

Gdy Polską władał Zygmunt August z ziemniaków wytwarzano z powodzeniem okowitę. W czasie wojen napoleońskich uprawy ziemniaków miały uratować ludzi przed głodem, gdyż zniszczone przez działania wojenne pola zbożowe nie dały odpowiednich zbiorów.

Ziemniaki w naszym klimacie mają odpowiedniejsze warunki niż na południu Europy. Tam są bardziej wodniste i mdłe, natomiast u nas są bardziej aromatyczne i jędrne.

Zdania dietetyków o ziemniakach zmieniały się, podobnie jak i moda na nie. Traktowano je za żywność w pełni zaspakajającą nasze potrzeby, za skrobiowy wypełniacz, mogący jedynie przysporzyć dodatkowych centymetrów w talii czy w biodrach. Dzisiaj uważa się, że ziemniaki zawierają niewiele białka, ale za to wysokiej jakości, ponadto dostarczają organizmowi witamin C, Bl i PP i stanowią doskonałe źródło potasu. Ziemniaki mają także niewielkie ilości żelaza, miedzi, cynku, kobaltu i manganu. Ze względu na obecność potasu ziemniaki często stosowane są w diecie osób z z chorymi nerkami, jednak podaje się je wówczas niesolone. Medycyna ludowa zalecała sok z surowych ziemniaków gdy dokuczały wrzody żołądka i dwunastnicy. Ziemniaki pokrojone w plastry można też przykładać na oparzenia i ugryzienia owadów.

Ziemniaki mające zielone plamy bardzo często młode i kiełkujące należy wyrzucić bądź grubo obrać, ponieważ zawierają solaninę ? trujący alkaloid, który czasami może wywołać senność lub migrenę.